लाऊडरमिल्क मध्ये मागच्या भागात
मी सैम लाउडरमिल्क.
आणि मी तुम्हाला व्यसनमुक्तीच्या मार्गावर नेण्यासाठी अतिशय उत्साहात आहे.
तिला तिच्या मुलीसोबत समस्या आहे.
मला वाटतं तुझ्या पध्दतीच्या मदतीची तिला गरज आहे.
हा माझा क्रमांक. मदत हवी असेल, तर फोन कर.
नको असेल, तर गेली उडत.
मी अॅलीसन. मी नुकतीच २सी त रहायला आलेय.
सॅम, २ बी की करायचं नाही.
हा, मला वाटत करायचं नाही.
तुझा प्रायोजक आणि एकुलता एक मित्र म्हणून...
...तू लोकांसाठी तुला आवडून घेण कठीण करतोस.
माझ्या प्रेयसी पासून दूर हो.
रस्त्यातुन बाजूला हो कि नाहीतर वेगळा मार्ग आहे.
तू बार मध्ये काय करत होतास?
तू पियक्कड, मी पियक्कड. आपण ते करत नाहीत.
सॅम आहे की--?
ठिक, आल्या बद्दल धन्यवाद. मी त्याला सांगेन.
माफ करा.
बेकर पर्वत इथून किती दूर आहे?
बेकर पर्वत?
कावळ्याच्या गतीने उडत गेलात, तर १२ मैलावर.
खरच? समजा मी वेगाने घावणार एशियन चीनचीला माकड आहे?
मग ते किती दूर आहे? पोहणारा बीव्हर असेन तर?
समज मी बीव्हर आहे आपल्या कुटुंबासोबत उलट्या दिशेने पोहतोय...
...आणि पिलांपैकी एकाच पंख फाटलय...
...मग किती दूर? किंवा मी तीन पायाची मांजरी असेन?
हा आंधळी खार, आम्हाला हातकड्या ठोकल्यात, रस्ता शोधत जायचंय.
आता हे १२ मैला पेक्षा कमी होईल की थोडं जास्त?
कारण माझ्याजवळ कॉकर स्पॅनीयल आहे जो निकल थुकत उलटा चालतोय.
ठिक, त्याला हवेवर स्वार होऊन जायला आवडत.
त्याचा साधारणपणे पोहचण्याचा काळ किती असेल?
किंवा तुझ्यासारख्या पशुभुगोलवेत्त्याला बसवून....
...जर मी बेकर पर्वता पर्यंत गेलो.
तर किती वेळ लागेल?
काय हे.
मला बनवून दे.
चल दे.
-तू यंत्रा सोबत काय करतो आहेस? -तुझ कॉफी बनवण्याच मशीन वाईट आहे.
-माझ कॉफी बनवण्याच मशीन वाईट आहे? -हो, मी यापेक्षा जास्त गतीने मेथ बनवू शकतो.
-आणि मला वाटत मला कळलंय. -तू नेहमीच चूकीच्या पध्दतीने करत आलाय.
-तू चुकीच्या पध्दतीने करत आलाय. -मी चुकीच्या पध्दतीने करतोय?
-हो. -मी तसं करत नाहीये.
-ते चविष्ठ कॉफी बनवत. -मग तू का करत नाहीस, कळल?
दरवाज्यावर कोण आलंय पहां, मी तुला कॉफी कशी करायची ते शिकवेन.
-हा इसम नेहमीच चुकीच्या पध्दतीने करत असतो. -कर रे बाबा.
तू प्लग लावला नव्हता.
-हे. -हे.
विचार कर मी काय करत असेन?
नाही. मला वेळ नाही. सरळ सांग काय करतेय.
मी तुझं पुस्तक वाचत होते.
-तुला हे कुठे मिळालं? -बेन नी मला उधार दिलं.
हे खरच चांगल पुस्तक आहे.
धन्यवाद. मी वाईट कॉफी बनवतोय.
-तुला पण देऊ? -हो.
-माझ्या जवळ एक गंभीर प्रश्न आहे. -बोल.
त्यांनी तुला सांगितलं होतं त्यादिवशी ते तुझे छायाचित्र घेताहेत?
-बरोबर. -तेच ते.
तू एका शतमूर्ख वाटतो. जरा स्वत:ला नीट पहा.
लाउडरमिल्क हा क्रिस क्रोनेल आहे.
नव्वदच्या दशकातला.
ठिक आहे, तुला एक सांगु? तुला नव्वदच्या दशकात पाहिल्याच मला आठवत. ठिक?
तू त्या विटलेल्या हॅमर पाटलोणी घालायचा.
हो. दररोज पूर्ण वर्ष भर.
-हो. -मी कायद्याने चालणारा आहे मी सोडू शकत नाही.
नाही. तू अपयशी ठरणार नाही इतका मोठा होतास.
ओह, हा लठ्ठपणावर विनोद होता की हे अधिकोष दिवाळखोरी विषयी होतं?
याचा काय अर्थ. आणि हा इसम स्वत:ला लेखक म्हणवतो.
तू तेव्हा कुठले कपडे घालायची?
खरतर, मला वाटत मी जसे आता घालते तसेच तेव्हा ही घालायची.
बंडखोर.
तर तू लेखक आहेस?
मी होतो. आता नाही.
पूर्वी लाउडरमिल्क स्पिन, रोलिंग स्टोनसाठी काम करायचा.
खूप मोठा होता हा माणूस. जो आता आपल्या समोर आहे.
हो. पुस्तकं, तुला अजुनही मिळतील, पण मी आता दुसरं काम करतो.
मी-- मी काम करतो--
काम-- अधिकोषात.
ओह, खरच? तर, तू काय करतो?
मी जातो, त्यांनी केलेला पसारा निस्तरतो.
हो. ते-- त्यामुळे मी राजासारखा जगू शकतो.
एका साथीदारासह.
खोलीत.
खत्रूड कॉफी बनवण्याच मशीन.
-तू चुकीच्या पद्धीतीने करत होतास. -मग, तू लिहायचं का थांबवलस?
-मला म्हणायचंय, हे खरच फार छान आहे. -हे थोड खरतर कठीण आहे. बघ, ते, ते--
मी पथका सोबत दौऱ्यावर जाऊन, त्यांच्या अडचणींविषयी लिहायचो.
पण ते-- ते तुम्ही निर्व्यसनी असाल तर करण फार कठीण आहे.
तू माझी गंमत करतोय का?
निर्व्यसनी पियक्कड रॉक ताऱ्यासोबत मस्त पुस्तक होईल.
एकदम वेगळा दृष्टीकोन.
मग मी चौथ्या पानावर असेन.
मग निर्व्यसनी पथकासोबत का जात नाहीस?
हां, मग मी गाडीच्या खाली दुसऱ्या पानावर सापडेन.
अरे देवा, दुध पिणारी रॉक मंडळी...
...जी वेळेवर कार्यक्रम सुरु करताहेत.
त्याच्या बायकांसोबत संभोग? तिरस्करणीय.
मी पुस्तक प्रत आणलं, तर त्यावर स्वाक्षरी देशील?
हा, मी त्यावर विचार करेन.
आज इथे खुप रसरशीत वाटतय.
खरोखरची हातात पिशवी घेतलेली स्त्री.
माझ्या पायऱ्या खराब करायचं कारण?
तुझ्याकडे थोडा वेळ आहे?
खरतर, मी एका वेगळ्या कामात आहे.
-तू अर्धा तासाने येशील--? -नाही, नाही, नाही. मी-- मी आता--
मी आता निघायला हवं.
नाही, ते संपव.
मी तुला नंतर भेटेन.
ठिक आहे. भेटून-- ठिक आहे.
आत ये. आत ये. आत ये.
तुझ्याकडे कॉफी सारखं काही आहे?
माझ्याकडे तेच आहे.
कारण तू चूक करतोय. मी माझ्या खोलीत आहे.
-धन्यवाद. -माझा प्रेमभंग झाला.
मी माझी नौकरी पुन्हा गमावली.
आणि दररोज रात्री मी बेशुद्ध होईस्तवर पिते.
जेव्हा मी ओळीने पांच दिवस संडासात तोंड घालून जागी झाले, मला...
मला लगेच तुझा विचार आला.
हां, तू तारीफ ऐकू शकत नाही.
तू मला कसं शोधलस?
पाद्री माईक नी मला तुझा पत्ता दिला.
-हा, मी त्याची मदत करू शकतो. -माझी आई वाईट आहे.
ती मला व्यसनमुक्त झाल्याशिवाय घरी घेणार नाही, म्हणून मी--
हां, हो, म्हणजे, तू मसालेदार सॉसेज पादल्यासारखी वास मारतेय.
नाही. मला म्हणायचंय, "स्वच्छ" सुचीर्भूत प्रकारात.
म्हणजे, अगदी सगळं साफ.
मग तू इथे काय करते आहेस?
कारण मला खरच व्यवस्थित बर व्हायचं आहे.
अरे वा. उत्तम.
पण मला मदतीची गरज आहे.
मी तुला मदत करू शकतो.
-आणि रहायला जागा. -ते शक्य नाही.
नाही, पण, ऐकना. मला म्हणायचंय, मी-- मी अगदी-- चुपचाप असेन.
-तुला कळणार ही नाही मी इथे आहे. -मला कळत नाहीये.
तू बगीच्यातला बाकडा किंवा ओस पडलेली वाघीण शोध.
-मी तुला थोडे फार टॉयलेट पेपर पुरवू शकतो. -तुला माहितीये?
मर, जा. मी इथे यायलाच नको होतं.
माझा विश्वास बसत नाहीये मी आले. मीच मूर्ख ना.
ठिक आहे, ये--.काही हरकत नाही. थांब-- शांत हो बघु. बस.
तू शेवटची कधी झोपली होतीस?
-मी-- मला नाही माहिती. -हे.
माफ करा, मला असं मध्येच यायला नको होतं. हलो.
हा. क्लेअर रहायला जागा शोधतेय.
ठिक, मग, आपण यावर चर्चा करायला हवी...
...सहकाऱ्यासारखी.
तू आपलं डोकं का हलवतोय? ती तुझ्याचकडे बघतेय.
-तुझी इच्छा आहे मी तिकडे यावं? -हो.
-मग बोल की, "इकडे ये." -इकडे ये.
-कृपया इकडे ये. -आलोच हां.
-तू तिला इथे राहू देणार आहेस. खरच. -काय?
-तुझं डोकबिक फिरलय का? -जरा याचा विचार कर.
सद्गृहस्थ असल्याचे, अॅलीसनकडून तुला काही गुण मिळतील.
-तुला वाटत? -हो. भरपूर.
ठिक. पण हे केवळ काही दिवसांसाठीच. चालेल?
-आपण काही नियम बनवू या. -मान्य.
ठिक आहे. मला हाताळू दे. मी तिच्याशी बोलेन.
मी आधीच सगळं ऐकलय.
-मी माझं सामान कुठ ठेऊ? -हा. नाही, नाही, नाही. हे फुकट मिळणार नाहीये.
जर तू ७२ तास नशा केला नाही, तर सोफा तुझा.
तुला दारू पिता येणार नाही, नाहीतर बाहेर.
-मी आता तयार केला. -खोट बोलू नको.
-असं करायचं का, १२ बारा तास? -नाही.
बारा तास तुला मोठी सामान ठेवायला पिशवी मिळेल.
ठिक. मग चोवीस तास.
बेन, तू क्लेअरला सत्रा पर्यंत सोडून येशील?
-मला माझ्या गाडीच्या चाव्या शोधू दे. -छत्तीस तास.
विकल. किशोरवयीन व्यसनी गमावेल्या पोरीला.
ठरलं.
हा. ठिक आहे.
छत्तीस तास.
आता ४:०५ झालेत.
आपण सुरु करतोय...
ठिक, थांब. थांब.
आता सुरु करुया.
हां, ही सुरुवात तर मस्त झाली.
इमॅक्युलेट हार्ट सामुदायिक केंद्र
आत ये. हे.
मी काय करू?
तू ऐक. तू आपला अनुभव सांग.
किंवा काही नको. सोबत आहेस. बरोबर?
मी जाऊन पाद्रीशी बोलून येतो. मी येतोय, पण तू ठिक आहेस.
इथे कधी कधी परिस्थिती फार गंभीर होते...
...पण तुला या खोलीत प्रेम सापडेल.
हे, लाउडरमिल्क. तू तिच्या मागे आहेस?
नाही. काही गंमत करतोस का माझी?
ओह, हे--
मी इथे बसणार नाही जर मी तुझ्या जागी असतो.
गेला उडत, बुकर टी.
कुठेतरी दुसरीकडे बस.
-काय हे. -तू हे बोलायला नको होतं.
ठिक आहे.
झालं बोलली.
तुला माहितीये ना-- त्यांनी तुला सांगितल होतं. दोनदा.
हे. तू त्या गाढवीला माझा पत्ता का दिलास?
हा, तिने मागितला.
जर तिने ते अर्ध सँडविच मागितलं, तर तू ते तिला दिलं असतं का?
का नाही.
"जर तुम्ही भुकेलेल्याला मदत केली...
...वंचिताच्या गरजा भागवल्या...
...मग तुमचा प्रकाश अंधारात पसरेल...
...आणि तुमची रात्र देखील दुपार सारखी होईल."
हा जेथरो टल आहे, पण मला कुठला ते कळत नाहीये.
हे इसिहा ५८:१०.
मी दुपारी जेवलो नाही.
मला अर्ध सँडविच मिळू शकत का?
निघ इथून.
त्या स्पॉटलाईट चित्रपटाशी माझं देण घेण नाहीये, बरोबर?
मी केवळ तुला समजेल असं बोलायचा प्रयत्न करतोय.
तर ऐक...
... आम्ही बोललो तेव्हा क्लेअरची अवस्था वाईट होती.
तर, तिच्या शक्यता काय आहे?
जशा प्रत्येकाच्या असतात.
कदाचित ७०-३०, ती पुन्हा आहारी जाईल.
कदाचित ८०-२०.
इगी पोप ७० पर्यंत राहिला, सध्या काही सांगता यायचं नाही.
-आज रात्री ती कुठ राहतेय? -ती माझ्या तक्तपोसावर आहे.
-हं. -जेव्हा तू कामावर जाशील तेव्हा कोण?
ती ठिक राहील. बेन आहे लक्ष द्यायला.
-हलो? -माफ कर.
मला वाटलं तू बैठकीला असशील.
हो, पण-- मला न्हाणीघर वापरायचय.
-जरा वेळ हां. -ठिक.
तुम्हाला गरज आहे प्रेमाची
आणि ५०० अशीच इतर गाणी फिदा होण्यासाठी- सैम लाऊडरमिल्क
काही काय.
यात लाऊडरमिल्कच्या पूर्व-पत्नीच छायाचित्र आहे.
ती सुंदर होती.
-त्यासाठी माफ कर. -हा, काळजी नको, भावा. ही तुझी जागा आहे.
-नाही, ठिक आहे. धन्यवाद. -ठिक.
कोणी घरी आहे का?
-हो, मी माझ्या खोलीत आहे. -तक्तपोस.
हे बाहेर काय करतय.
ओह, मी न्हाणीघरात वाचत होते.
लाउडरमिल्क, स्वत:च्या जगातून बाहेर ये.
बायका घाण करतात.
खूप सारी.
हा संकेत आहे मी नळ ठिक करावां?
तुला एक सांगू?
मी बाहेर जाते आणि मोकळ्या हवेत फिरून येते.
असं या इमारतीत राहणारा प्रत्येक जण म्हणतो.
काही भानगड करून ठेवू नकोस.
तिने खरच ही वस्तू तोडून ठेवलीये.
मात्रागमनी.
मला न्हाणीघरात काय मिळालं पहां.
-मी काय बोलू समजत नाहीये. -नाही?
-मला माफ कर. -माफी मागून गोष्टी होत नाही, भावा.
तू तिच्यावर लक्ष ठेवायला हवं होतं.
हो बाबा.
म्हणून मी माफी मागतोय ना. अरे यार. तुला माझा शिरच्छेद करायची गरज नाही.
बर झालं तिने पिण्याआधी मला ती सापडली.
देवा, काय म्हणायचं, नाही?
तुम्ही ती लपवली ही असते आणि तिला थंड ही ठेवता येते, पण, मी--
आता काय, तिला जायला हवं.
हे बेसबॉलसारखय, एक फटका, आणि तुम्ही बाद.
तुला म्हणायचंय, तीन?
मला खेळ समजत नाही. पण तिला अजून एक मिळायला हवी--
फळी? बरोबर, हां?
नाही, आपण ज्या नियमांना अनुसरतो आहे. आपण एक करार केलाय.
तिने तोडला की.
-ती खोटी बोलली. -हो.
हा, मग, तुला सांगू, तू बरोबर आहे, गेल. ते--
-तिची चव उंची आहे. बाटली मस्त आहे. -का नाही. तिच कुटुंब मोठ आहे.
आयुष्यभर ती बिघडत गेलीये, म्हणून आपण तिला धडा शिकवायला हवा.
हां. माझ्याकडे एक कल्पना आहे.
समजा आपण तिला काही बोललोच नाही तर?
का?
तिच्या बुध्दीशी खेळू या.
बाटली मिळालीये सांगायचं नाही, मग पाहु ती काय करते.
मी पैजेवर सांगतो ती पागल होईल.
हा काहीतरी क्रिस-नोलान-पातळीवर चा बौद्धिक खेळ तू खेळतोस, भावा.
ठिक. अजून काय करू शकतो?
समजा आपण तिला दूर फिरायला घेऊन गेलो तर?
ठिक, मी माझ्या किल्ल्या घेऊन येतो.
नाही. उद्या. आताच नाही.
ओह, उत्तम. मी थकलोय.
ऐकता का.
तुमच्याकडे पाच चे सुट्टे आहेत?
हा, मला वाटत.
तर तू आणि लाउडरमिल्क संभोग करताय की नाही?
जरा पाहू देत, माझ्याकडे, चार आहेत.
-तीन, चार, इतकेच-- -कारण तू देखणी आहेस.
जस काही हर्पिस-औषधाच्या-जाहिराती सारखी देखणी.
धन्यवाद.
-मी पैजेवर सांगते तो तुला घेत असणार आहे. -माझ्या काही चार आणे आहेत.
असं वाटत तो कुठल्या तरी दलदलीत फसलाय.
-कदाचित त्याला ते तुझ्यात-- -घे बाई पैसे.
तू मला नंतर दिले तरी चालतील.
ठिक. चालेल.
हे, माझ्या बोलण्याचा वाईट अर्थ लावू नकोस. मला केवळ, चांगल म्हणायचं होतं.
हा, आलं लक्षात.
आपण कुठे जातोय?
आपण आज काही तरी वेगळं करणार आहोत.
तू कधी दर्शन शोधलं नाहीस ना?
-नाही. -स्थानिक अमेरिकन विधी आहे.
जशा अनेक स्थानिक अमेरिकन गोष्टी गोऱ्या लोकांनी चोरी केल्या...
..आपण त्यांना अनाथ केलं. त्याचा मूळ स्त्रोत विसरून गेलो...
-...पण तरी ते चांगल काम करतं. -मला नाही-- मला नाही माहित.
मला जेव्हा व्यसन सोडायचं होतं तेव्हा बेननी माझी त्याच्याशी ओळख करून दिली. बघ आता. बरोबर?
तर त्याने मी एक गाढव बनेन.
हे.
चल आपण दूरवर फिरून येऊ या, म्हणजे तुला दारू आणि अमली पदार्थांचा विसर पडेल.
अडूसस्ट बिअरच्या बाटल्या भिंतीवर
एक खाली घे सदूसस्ट बिअरच्या बाटल्या भिंतीवर
-अजून किती दूर? म्हणजे-- -सदूसस्ट बाटल्या--
-जो शब्द तू शोधतेय तो "आणखी दूर" आहे. -आणखी दूर.
कोण त्या कडे मरायला लक्ष देतय?
आपण जवळ जवळ पोहचलोच.
ऐका, मित्रांनो, तुम्हाला खरच वाटत का निसर्गाच्या जवळ गेल्याने...
-...मला काही मदत होणार आहे? -का नाही.
ठिक? हे त्या रेवरंट चित्रपटा सारखं आहे.
ठिक आहे? लिओ...
...तो निसर्गाच्या जवळ जातो, मग काही तरी घडतं.
पण जेव्हा सगळं संपत तेव्हा...
-ते फार वाईट उदाहरण होतं. -हां, हो.
ठिक, ठिक. रॉकी, बरोबर? तिसरा भाग.
तू रॉकी आहेस-- श्री. टी अमलीपदार्थ ज्याच्याशी तुला लढायचय.
-हा, जसं की, टेट्रासायकलीन. -काय?
-नाही. ते-- ते चांगलं औषध आहे. -ते चांगलं आहे--? ओह, ठिक, मग, टायलेनॉल.
-जेव्हा लोकं टायलेनॉलच्या आहारी जातात. -ते ही चांगल--
कोणत-- कुठलं बर? त्या पदार्थाला काय म्हणतात? टीरामिसु. तो अमलीपदार्थ आहे का?
-ती केक आहे. -मी काय बोलतोय मलाच कळत नाहीये.
-टॅमिफ्लू? -टॅमिफ्लू.
मित्रांनो, कशाला--? कशाला मला हे करायला हवं?
मला हे करायला कशाला जायला हवं?
ते आपण दर्शन शोधात समजून घेऊ.
ठिक आहे.
-काय हे. -मित्रा.
-मित्रा, पाउस कोसळतोय. -नाही, नाही.
हे सगळं त्याचाच भाग आहे. असंच असायला हवं.
-काय? -चल.
ही एक खूप खास जागा आहे.
स्थानिकांनी इथे शक्तिचा स्त्रोत शोधून काढला.
त्याच केंद्र इथे-- इथे या वनात आहे.
तुला कसं वाटतय?
भीति वाटतेय.
काय? तू कसलीच काळजी करू नकोस.
बस मिनिट भर लागेल.
ठिक आहे? आता स्वत:वर लक्ष केंद्रित कर.
डोळे बंद कर.
हे खरच आहे.
हे अमलीपदार्थासारख नाही. दारू सारखं नाही.
हे सत्य आहे.
खोल श्वास. प्रत्येक श्वास आत घेताना तुझा मेंदू अधिक स्वच्छ होतोय...
...तसच श्वास सोडताना.
श्वास घे.
श्वास सोड. उत्तम.
झाडांचा गंध घे.
हवेचा गंध घे.
तर भेटू तुला, मट्ठे.
हे.
चल निध.
मला इथे सोडून जाऊ नका. नालायकानो.
हे. आई घाला.
ते जेव्हा कार च्या मागे तसे धावतात तेव्हा किती गोजिरवाणे दिसतात.
-तुला भूक लागलीये? -नाही, पण मी खाऊ शकतो.
ठिक.
तुला आठवतं तू मला असाच सोडून आला होतास?
अगदी.
तू माझ्या कारच बम्पर पकडायचा प्रयत्न केला होता.
तू दिसतो त्या पेक्षा चपळ आहेस.
ते शेवटच मी त्यानंतर कधी काही केलं नाही.
शेवटच तू पिलास?
नाही. पळण.
-तुझ्यात आणि अॅलीसनमध्ये काय सुरु आहे? -तुला काय म्हणायचंय?
-नाही, तिथे काही नाहीये. -हां, मला नाही माहिती.
वाटलं होतं पुस्तक एक चांगलं पाउल राहील.
-तू ते तिला दिलंस. -हो, मला वाटलं ते चांगलं पाउल राहील.
एका आकर्षक स्त्रीला माझा सुजलेला फोटो देण...
...ज्यात ९०चे केस आहेत, त्याने फायदा होईल?
मला खरच वाटलं.
मला वाटलं-- मला वाटलं त्यातुन तुझा हळवेपण प्रकट होईल...
...आणि गाढव दिसलो तरी चालतं हे दिसेल.
पण मी तसा मुळीच नाहीये.
-तू तसाच आहे. -मला वाटत तू तिच्याकडे धाव घ्यावी.
-ती तुझ्यात आहे. -ती नाहीये.
तू मला तिच्यावर का ढकलतो आहेस?
मी बाहेर जावं अस तुला वाटतय का?
मला म्हणायचंय वेळ आलीये तुम्हा दोघात...
नात असणं तुझ्यासाठी चांगलंय.
माझ्याशिवाय इतर कोणासोबत, इतकच.
ऐक, कधीकधी आपल्याला दुसऱ्या कोणाची गरज पडते गोष्टी आपण करण्यासाठी.
-नाही, असं काही नसतं. -ठिक.
तुला काय वाटत क्लेअर सध्या काय करत असेल?
कोणाला पडलीये?
हे.
हे. हे. अरे, माझ्या देवा.
धन्यवाद.
-थांबल्या बद्दल आभारी आहे. -तू इथे काय करते आहेस?
मी रस्ता विसरले. मला सोबतीला घ्याल?
हा, बस मागे.
मी पुढे तुमच्यासोबत बसू?
मागे.
तुझ दर्शनाचा शोध कसा होता?
-ठिक आहे, ठिक आहे, बर. -हे काय होतं, गाढवा?
-खोल श्वास. -तू कचरा कुंडी.
-ठिक, हे, हे, हे, शांत हो. -माझं काही--
मी जर तिथे मेले असते तर.
उगाच नाटक, हा काही अस्वलांचा हंगाम नाही.
इथे काय सुरु आहे?
-तू ही यात दोषी आहेस. -मी? ही याची कल्पना होती.
ऐक, जर ही तुझी आई घाली कल्पना होती कोणाला मदत करायची...
...मग तुझ डोकं फिरलंय, कळल?
यापेक्षा मी रस्त्यावर बरी, मुर्खानो.
मी निघतेय. आई घाला.
-आई घाल. -तू आता निघतेय?
आता किती वाजलेत?
मला नाही-- मला काय करायचं त्याच?
-आता सकाळचे ४:५५ झालेत. -तर?
तू शेवटी कधी प्यायली होतीस?
मला नाही आठवत, आणि मला त्यांच--
किती वेळ झाला?
तीस
छत्तीस तास?
तू करून दाखवलस.
हो, पण--
पण तू मला त्या आई घाल्या जंगलात घेऊन गेलास, आणि तिथे मला सोडून दिल...
-...त्यामुळे त्याला तसा अर्थ नाहीये-- -ते महत्वाच नाहीये.
कधी कधी स्वत:ची मदत करण्यासाठी दुसऱ्याची मदत घ्यावी लागते.
मी नव्हते--
मी दारू न पिता राहू शकत नव्हते, वर्षभरापासून.
-आणि मी.. -तर...
...तुझे बारा वाजले होते.
अजून १२ तासांनी, तुझे दोन दिवस होतील.
दोन दिवसाचा आठवडा होईल, आणि जरा जमिनीवर पडलेल्या काचा उचल, शुभरात्री.
मला अभिमान आहे, क्लेअर. ते कॉफीच भांड तोडल्याबद्दल.
मी ऑलिम्पिक पासुन त्याच्यापासून सुटकेचा मार्ग शोधत होतो.
तू चूक करतोय.
ठिक.
हे. तुला वाटत आपण तिला सांगाव ही तक्तपोस उघडून पलंग होतो?
नाही. आपल्याला कॉफी मेज आत आणायचाय.
तू कुठे निघालास?
अॅलीसनला, स्वाक्षरी केलेलं पुस्तक देतोय.
तू तिच्यासाठी काहीतरी लिहायला हवं. काही तरी खास.
माझी स्वाक्षरी खास आहे.
हाय.
अॅलीसन आहे का?
माफ करा. प्रचारक नकोय.
नाही, नाही, नाही. मी लाउडरमिल्क शेजारी राहतो.
अॅली, कोणीतरी-- लाउडर--
-मिल्क. -कोणीतरी व्यक्ति म्हणतेय ती शेजारी आहे.
हो. मी जरा सेकंदात आलेच.
फ्रिटाटा जळून जातील.
हां, ती म्हटली होती तिला माझं एक पुस्तक आवडलं, म्हणून मी केवळ--
म्हणजे मी तिच्यासाठी प्रत घेऊन आलो.
-छान. -हो.
-तुम्ही कोण आहात? -मी कार्ल.
अॅलीसनचा प्रियकर.
मी तुला कसं इथे कधी पाहिलं नाही?
मी डॉक्टरय धर्मदाय दवाखान्यात, त्यामुळे कामाची वेळ वाढत जाते.
बरोबर, बरोबर, बरोबर. ठिक.
जरा मला सेकंदभरा साठी दाखवा, केवळ--
ठिक, तुझ्या फ्रिटाटाचा आस्वाद घे.